De drummende Pyrate! met tux-invloeden

Ja, een langverwachte ( ) blog over mijn Russische liefde Anya. Nu dat ze +/- 3 jaar en 7 maanden in Nederland woont waarvan wij inmiddels bijna 3 jaar getrouwd zijn is het wel weer tijd voor een update.

Het leek mij leuk, in samenwerking met Anya zelf, eens te vertellen hoe ze nu tegen de verschillen van Rusland en Nederland aan kijkt.

Na 3 jaar met een Russische in huis te hebben vallen mij ook wel een aantal dingen op. Russen zijn over het algemeen wel een stuk trouwer in vriendschappen. Vriendschappen lijken ook dieper te zijn dan bijvoorbeeld Nederlandse. Ik heb goede vrienden die mij in alles bij staan, maar bij onze laatste reis naar USA kwam zelfs een (naar USA geëmigreerde) vriendin voor een paar dagen over (vanaf de andere kant van de USA). Dit was erg leuk, maar zo zie je maar dat deze vriendschappen voor altijd lijken te zijn.

Inmiddels heeft Anya ook haar rijbewijs in Nederland gehaald. Haar Russische rijbewijs was maar 3 maanden geldig in Nederland en achteraf gezien is dat maar goed ook. Er is een bepaalde reden dat er in Rusland bijna altijd wordt gereden met dashboard-camera, want rijden kunnen ze bijna niet daar

Anya heeft nu ook haar NT2-2 binnen en we zijn momenteel aan het sparen om voor haar een naturalisatie aan te vragen. De prijs hiervan is dus rond de €800 (€789 in Helmond, en dat is inclusief het Helmonster-schap en trainingspak ). Hier krijgt ze dus een dubbele nationaliteit wat erg handig is voor ons/haar, want dan kan ze Rusland in blijven reizen zonder nog eens €100 voor een visum te betalen. Dus iedereen die zomaar tegen is voor een dubbele nationaliteit, de gevolgen zijn dus dat belastingbetalende, hardwerkende en accentloos Nederlands sprekende Russen dus niet meer 'even' naar Rusland kunnen gaan.

Zeer recentelijk hebben wij ook naar Rusland gemoeten. De oma (baboeska) van Anya heeft na een slopende ziekte op 84 jarige leeftijd haar laatste adem uitgeblazen. Op zo'n moment ben je weer ongelooflijk blij met alle dingen in Nederland. De oma van Anya heeft haar laatste maanden bij de moeder van Anya gewoond. Er zijn geen bejaardenhuizen in Rusland (die zijn er wel, maar je kunt beter daar in de gevangenis zitten, dat is meer comfort) en ouderenzorg is ronduit slecht. De laatste week kon Anya's moeder het niet meer aan en is oma naar een Hospice gegaan. Daar kreeg oma direct ook morfine en dusdanig veel, dat ze ook niet helemaal meer bij kwam. Dit terwijl deze 84 jarige vrouw mentaal nog helemaal in orde was. Nadat de morfine iets is teruggeschroefd en oma in ieder geval geen pijn meer had, heeft het nog een aantal dagen geduurd. Detail is dat ze oma vol hebben gespoten met morfine en vervolgens aan haar vragen of ze eten wil, aangezien ze dus helemaal 'out' is, geen antwoord. Dus in Rusland is dat gelijk aan 'geen eten'. Dus sprake van een hospice, niet echt...

Sowieso is het nog een groot plezier om met Anya gewoon in Nederland te zijn. Dankzij Anya ga ik veel weer waarderen in Nederland en merk ik dat Nederlanders wel veel klagen, maar dat er echt geen reden voor is.

Voorbeeldje, de opticien. Hier in Nederland ga je naar de opticien als je een bril nodig hebt. Eerst het bekende luchtballonnetje en vervolgens met een groot apparaat letters oplezen. Montuur uitzoeken (als je al dan niet gedaan hebt) en een paar dagen later is de bril al klaar.
In Rusland, geen grapje, hebben ze oude brillen op een bepaalde sterkte. Die waar je het beste mee ziet, wordt als je sterkte gezien. Vervolgens krijg je een glas-sterkte met een mindere afwijking dan je eigenlijk hebt. Anya heeft -6 en kreeg een bril met glassterkte -4 (ongeveer). In Rusland denken ze waarschijnlijk dat je hersenen altijd een correctie moeten toepassen ofzo (?).

Hoe meer ik weet over Rusland, hoe meer ik zeg dat het allemaal hetzelfde is als Nederland, alleen dan wel een jaar of 30 à 40 geleden. Vooral in de medische zorg en in de algemene diensten zoals overheid.

Verder geniet Anya altijd van tuinen, iets wat in Rusland eigenlijk niet voor komt. Voortuinen met bloemen en wat mensen op hun vensterbank zetten. Iets waar ik, als Nederlander, gewoon nooit op let. Dat er bloemen staan op de grasperkjes tussen rijbanen, daar geniet ze nog steeds van.

Anya wordt op haar werk ook al de Russische Brabander genoemd omdat ze ook al lekker Brabants kan praten. Ze blijft ook steevast 'houdoe!' roepen, zelfs tegen klanten uit België of van boven de rivieren. Ook vind ze de New Kids film helemaal te gek

Dus eigenlijk de korte versie, still going strong. Als iemand mij vlak voor dat 1e gesprekje verteld had dat ik er bijna 4 jaar later mee getrouwd zou zijn, had ik hem (of haar) voor gek verklaard. Ik ben in ieder geval helemaal gelukkig met dit toeval

Het is weer tijd voor mijn andere grote hobby, Amiga!

Inmiddels is het Amiga-virus weer helemaal terug van weggeweest. Mijn AmigaOne draait nog altijd helemaal happy en wordt behalve MP3-stream device ook nog wel eens gebruikt voor spellen.

Toch heb ik de kans gegrepen toen mijnheer Petro Taras Tyschtschenko (oud directeur van Amiga Technologies toen het merk Amiga onder de Escom-vlag hing) op diverse plaatsen aankondigde om een grote lading nieuwe Amiga 1200's had gevonden. Blijkbaar stond/staat er een zeecontainer in India waar nog ongeopende Amiga 1200's staan welke net voor het faillisement van Escom daar heen zijn gegaan.

Petro T. wilde de Amiga community graag helpen en heeft aangeboden om met zijn pensioengeld deze Amiga's uit India te halen en te transporteren naar Duitsland. Hij bood ze dan aan voor €150 voor een gloednieuwe Amiga 1200.

Bij de eerste lichting was iedereen nog wel wat afwachtend maar dit leek allemaal goed te gaan. Ik heb een Amiga 1200 uit de 2e lichting gehad (van een kleine 100 Amiga's) waar helaas wel een groot aantal beschadigingen was aan de dozen. Blijkbaar waren ze toch wel eens gebruikt of in ieder geval geopend. Al met al, leuke deal dacht ik, dus de Amiga een paar dagen later na betaling ontvangen









Thuis natuurlijk meteen open maken om de nog HD-loze Amiga te voorzien van een CF2IDE (en 4GB CF) en een zogenaamde Indivision MK-II AGA wat over de videochip (Lisa) wordt gezet waardoor ik een DVI-D monitor kan aansluiten.

Bovenkant er af:


Shielding er af:


Het is een revision 2B mainboard:


CF card reader en Indivision ingebouwd:


En dan werkt het:


Helaas helaas was dit mooie verhaal al snel ten einde. Nadat ik Workbench 3.1 had geinstalleerd en aan het wachten was op mijn bestelde Typhoon 1230MKII, PCMCIA Netwerkkaarten en PCMCIA CFCard Reader begon de Amiga rare kuren te vertonen. Het beeld begon weg te vallen wat ik bij de eerste keer aan de Indivision weet. Helaas bleef de Amiga dit ook doen zonder enige materialen aangesloten, dus was het een mainboard probleem..

Logisch ook wel. Deze apparaten zijn in 1995 in India neergezet en in 2013 weer voor het eerst aangezet. Elke electronica kenner weet dat er condensatoren zitten een mainboard die wel eens de werking gaan verliezen als ze lang niet gebruikt worden (In ieder geval wel die op een A1200 mainboard zitten). Sterker nog, sommige gaan lekken en veroorzaken dus nog vreemdere problemen. Zo ook op mijn mainboard. Het vermoeden is dat een condensator behoorlijk is gaan lekken waardoor er een kortsluiting is ontstaan. Deze heeft waarschijnlijk Gayle opgeblazen. Kortom, zelfs na het vervangen van alle condensatoren, bleef het mainboard dood

Dankzij vrienden uit de Amiga-community in Nederland (veelal te vinden op www.amigascene.nl) kreeg ik een donor A1200 mainboard aangeboden. Enige nadeel, de 44 pins IDE aansluiting op het mainboard was vervangen door een 40 pins IDE aansluiting. Ik kon dus mijn CF2IDE niet meer gebruiken. Gelukkig had ik nog een oude 2,5" P-ATA HD liggen en een 40->44pins convertor..

Nadat ik het mainboard thuis heb gekregen en had ingebouwd in de case van de A1200 kreeg ik het vertrouwde scherm weer te zien waar ik inmiddels weken op heb zitten hopen. Het Kick 3.1 boot screen \o/

Nou heeft een standaard Amiga 1200 niet heel veel power aan boord. Met een 680EC20 op 14MHz en 2MB chipram wordt het al een uitdaging om WHDLoad te draaien. WHDLoad is de vervanger van floppy-disks. Feitelijk wordt een spel wat oorspronkelijk op Floppy staat omgezet naar een aantal files welke met deze software uit te lezen is en te gebruiken als vanouds.

Zoals reeds hierboven genoemd had ik al geïnvesteerd in een aantal uitbreidingen, waaronder een Typhoon 1230MKII. Deze uitbreidingskaart bevat een 68030 CPU (en copro) op 50MHz en 32MB RAM. Voorlopig genoeg om spellen te kunnen spelen. Overigens zijn er ook uitbreidingskaarten voor A1200 te koop die een bijna 300MHz PPC CPU geven en 256MB RAM en dergelijke. Prijs hiervan loopt richting de 1000 euro

De Typhoon ingebouwd, Indivision weer ingebouwd en een HD aangesloten. Waarempel, het apparaat werkt weer op een resolutie van 1024x768:


Ook de PCMCIA CF-card reader werkt probleemloos. Ideaal dus om bestanden over te zetten!

Mijn volgende uitdaging is om de volledige 20GB van de ingebouwde HD te kunnen gebruiken zodat ik daar zoveel mogelijk (WHDLoad) spellen op kan zetten. Ook ga ik nog een goede poging wagen om de PCMCIA netwerkkaart aan de praat te krijgen en er weer ouderwets mod-files op te maken.

Ik ben er ontzettend blij mee en bijna niemand begrijpt waarom. Mensen die vroeger met Amiga hebben gewerkt zullen het wel kunnen begrijpen, Amiga is een gevoel. En ik ben blij dat ik nog steeds een Amiga in bezit heb om dat gevoel te behouden

Na een aantal drukke weken achter de boeg eindelijk weer eens een momentje tijd om een video van Pyrates! met jullie te delen.

Mede gesterkt dat op onze show in Almere iemand naar mij toe kwam dat hij het zo leuk vond om de videos te zien van ons op Tweakblogs. Nou, dat laat ik mij geen twee keer zeggen

Afgelopen paar videos hoorde ik dat het gewaardeerd werd om een stukje geschiedenis, zover bekend bij mij, te delen. Deze keer dus Chicken on a Raft.

De versie van Pyrates! klinkt dan ongeveer zo:

_{*opgenomen met een goedkope camera in de Effenaar te Eindhoven op 18 januari 2013}

Dit nummer is een bekender nummer uit de Folk-wereld en één van de weinige covers welke Pyrates! doet. Geschreven in de periode 1959-1967 door de in 1930 geboren Cyril Tawney. Deze man zat indertijd in de 'Royal Navy' waar hij traditionele zeemansliederen onderzocht. Naast dit onderzoeken, heeft hij dus ook een aantal eigen teksten geschreven, waaronder 'Chicken on a Raft'.

Het nummer gaat niet over een kip op een vlot, maar over een onpopulair gerecht wat geserveerd werd in de Royal Navy. Het bestond uit een gebakken ei op gebakken brood, dus in een vorm wel een kip op een soort vlot

Het refrein is dan:

Chicken on a raft on a Monday morning,
Oh, what a terrible sight to see,
The Dabtoes forrard and the dustmen aft,
Sittin' there a'pickin' at a chicken on a raft!

In 1967 voor het eerst op de plaat gezet door The Young Tradition en later nog door vele gecovered in verschillende stijlen. Ook heeft Cyril Tawney in 1972 zelf een versie op plaat gezet.

Tegenwoordig kun je zelf op het Internet met een kip op een vlot zitten of je komt een keer live bij één van de Pyrates!-shows kijken om het zelf live te horen in een eigen piraten-disco-stijl

Mooi, zo op de dag voor kerst. Net als iedereen zal ik mij doen laten genieten van heerlijk voedsel en heb ik een mooie boom op staan. Uiteraard om de geboorte van Jezus te vieren ? Nee, helaas.. Kerst heeft, net als heel veel feesten, geen (kerst)bal te maken met het christendom. Sowieso, een hele hoop feesten wat iedereen maar aanneemt dat dit een christelijke viering betreft is eigenlijk helemaal geen christelijk feest.

Kortom, ik vier geen kerst (Kerstmis = Christus-Mis = Geboorte van Jezus), maar dan wel als 'winterzonnewende'/lichtfeest !

Zelfs Wikipedia zegt over onze eigen kerst:

De Germanen vierden rond Midwinter (21 december) reeds midwinter- of joelfeesten (winterzonnewende) waarbij het boze werd verjaagd en het licht werd begroet. In de Scandinavische talen heet Kerstmis tot op vandaag jul.

Zoals heel veel feesten, heeft het Christendom alle 'ketter' feesten maar voorzien van een handig Christelijk feest

In de vierde eeuw zorgden keizer Constantijn de Grote en de bisschoppen van de uit vervolging bevrijde vroege Kerk ervoor dat Kerstmis op 25 december zou worden gevierd. Op deze datum werd rond de Middellandse Zee tot dan toe de zonnegod vereerd onder vele verschillende namen zoals Ra in Egypte en Helios in Griekenland. In het late Romeinse Rijk was dit vooral de zonnegod Sol Invictus (=de onoverwinnelijke zon). Omdat Jezus het Licht van de Wereld genoemd werd[1], zou Constantijn I - volgens bepaalde auteurs[bron?] - hebben besloten dat de geboorte van Christus op deze dag gevierd zou moeten worden. Bovendien - en dit feit is invloedrijker geweest bij de opkomst van de viering van de geboorte van Christus als Kerstmis - waren de dagen rond 25 december reeds de vrije feestdagen der saturnaliën.

De geboorte van Jezus nam in de kerkelijke kalender daarvoor geen bijzondere plaats in, hoewel ze wel gevierd werd, en tot op de dag van vandaag geldt Pasen in het christendom eigenlijk als veel wezenlijker dan Kerstmis. Jezus werd volgens het evangelie aan het einde van het Joodse (of Romeinse) jaar geboren, maar door de kalenderwijzigingen en de verschillen in tijdrekening wordt de overzetting niet zeer accuraat geacht, te meer daar ook melding gemaakt wordt van kudden schapen in lagere (en dus warmere) velden rond Bethlehem. Het weiden van schapen in Palestina is rond 25 december thans weliswaar zeldzaam, maar toentertijd niet geheel onmogelijk - de schapen die voor de offerdienst in de Joodse tempel gefokt werden, graasden het hele jaar door, ook in de omgeving van Bethlehem (Beth Lechem- huis van het brood). Bovendien is de maand december in Palestina niet zo koud. De datum is dan ook niet met zekerheid als niet-authentiek te bestempelen, want uit de oude christelijke liturgieën - die van vóór de vierde eeuw - stamt reeds de viering van Driekoningen (6 januari) in dezelfde wintertijd. Sextus Iulius Africanus noemt de geboorte van Christus als vallende op 25 december, in een van zijn geschriften gedateerd op 221 n. Chr.

Dus anders gezegd, 221 jaar NA de geboorte van Jezus is pas bedacht dat dit misschien wel eens op 25 december zou kunnen vallen. Even los dat het "weiden" van schapen niet helemaal handig is.

Aan de andere kant, ik ben katholiek opgevoed, is het kindeke Jezus in een kribbe geboren in de nacht. Me dunkt dat geen enkele moeder in een koude(re) decembermaand bedenkt om zich in een stal tussen de koeien te laten bevallen.. (nadat ze eigenlijk is vreemdgegaan, arme Jozef heeft nooit geweten hoe het is gekomen).,..

Begrijp mij niet verkeerd, ik gun iedereen zijn of haar geloof en als men daar gelukkig mee is, vooral door gaan. Dit is puur ter vermaak dat Kerst dus geen bal met het Christendom te maken heeft (het was handig)

Kerst heeft ook niks te maken met de Kerstman trouwens. Deze uit Amerika overgewaaide dikke door Coca Cola geïntroduceerde kopie van St. Nicolaas (Sinterklaas) uit Nederland is gewoon marketing. Overigens is St. Nicolaas wel weer een katholiek feest (ook al was dit een Turk).

Verdergaand op andere feesten die het Christendom heeft 'overgenomen', Carnaval! Carnaval wordt graag door velen gezien als een Christelijk feest met als afsluiter "As Woensdag" om een kruisje te halen bij de kerk om hierna 40 dagen te vasten tot Pasen.

Helaas, Carnaval is een lente feest waar men de oude voorraden op ging maken omdat er nieuwe levensmiddelen aan kwamen. Handig genoeg heeft het Christendom dit in de 18e eeuw maar toe geëigend om al die ketters naar de kerk te krijgen. Bij de meeste plaatsen is dat gelukt (Limburg Vastenaovond zegt het al, Brabant Carnaval = Carne Val = afscheid van het vlees), sommige ook niet (Den Bosch en Bergen-Op-Zoom vieren een ander soort carnaval, wat ook wel Bourgondisch wordt genoemd).

Kortom, niet alle feesten zijn wat ze lijken . Belangrijkste is dat je er zelf van geniet met je naasten (of niet), met welke geloofsovertuiging dan ook !

In ieder geval, wens ik iedereen voor nu een hele fijne winterzonnewende/kerstmis/joelfeest/kerstfeest/Diwali of Chanoeka en dat het vele eten je maar mag smaken!

Zoals de meeste weten, zit ik in een band met de naam Pyrates!. Pyrates! is een Folk Rock Party Band welke in 2006 in het Verenigd Koninkrijk is opgericht door Captain David Gallows. Een uit de hand gelopen verkleedpartij gecombineerd met veel bier en liedjes zingen heeft geleid tot de oprichting van een band.

In het begin heeft de band vele bezettingen gehad, maar wel altijd David als basis persoon. In het VK heeft de band toch behoorlijk wat naamsbekendheid genoten tot zelfs ver over de landgrenzen waaronder een USA-tour en een optreden in Nederland.

In 2010 is David naar Nederland verhuisd en heeft hier de band een herstart gegeven. De band is iets ruiger gaan spelen en daarmee toch weer wat successen behaald.

Op dit moment staat de band op de rand van bekendheid. In mijn komende verhalen zal ik een tipje oplichten van de sluier hoe een band van de situatie 'leuk bandje' tot de (hopelijk) uiteindelijk situatie 'omdat Pyrates! op festival X komt ga ik er heen/festival X is niks als Pyrates! niet wordt uitgenodigd', anders gezegd ... een bekende band

Voor een succesvolle band moet je uiteraard kunnen entertainen. Let wel, ik zeg entertainen en niet simpelweg muziek maken. Artiesten/bands moeten vooral mensen kunnen vermaken. Dit _kan_ met alleen muziek maar het totaal plaatje moet kloppen. Als jij een zaal/cafe vol mensen weet te vermaken, dan heb je al een deel.
Daarnaast is het hebben van een professionele instelling ook zeer belangrijk. Als een band niet professioneel over komt in handelen, in gage vragen en het organiseren dan wordt het een uitdaging. Dit kan uiteraard ook betekenen dat je hier voor iemand in dienst hebt, dat is vaak de taak van een boekingsagency.
Als laatste, netwerken, netwerken en netwerken. Mensen leren kennen die overtuigd raken van het kunnen van je band. Hou altijd je contacten goed bij de hand, want iemand die lang geleden iets heeft gedaan of overtuigd was, kan zomaar in de toekomst weer ergens opduiken

Het verhaal Pyrates! begint op St. Patricksday in Almere bij een voorprogramma waar Pyrates! mocht gaan spelen. In De Meester in Almere liet Pyrates! zich voor het eerst in die bezetting horen. Bij het einde van de show is de CD afgegeven aan de organisator omdat hij Pyrates! zo ontzettend leuk vond.

Hierna nog diverse optredens gedaan en zelfs nog een tour door de UK gedaan, onder andere ook voor het Engelse leger mogen spelen. Ook in Nederland hebben we meegedaan aan Shanty festival "Bie Daip", FantasiaFest en zelfs als straatmuzikant opgetreden.

Toch kwam het neusje van de zalm omstreeks september 2012. Terwijl we aan het onderzoeken zijn voor een tour naar Rusland en Engeland in 2013 kreeg ik een telefoontje van een bekendere programmeur/booker die ons op 3e Keesdag wilde boeken in Tivoli Utrecht. Een door Mojo Concerts geörganiseerde show als voorprogramma van een bij Lowlands-gangers bekende DJ, Kees van Hondt. Sterker nog, DJ Kees van Hondt was zo trots op ons, dat hij aangeeft ons wel te willen op Lowlands 2013.

Bij navraag leerde ik dat hij de CD van poppodium De Meester had ontvangen en hij raakte zo enthousiast, dat wij spontaan de 3e Keesdag mogen openen. Ook is er gezegd dat er voor volgend jaar een nog betere samenwerking zal komen tussen de bekende programmeur die deze show heeft geboekt en Pyrates!.

Inmiddels was het ook opgevallen bij Rapalje (voor de niet kenners, dat is een Keltische Folk band welke de bekendste band van Nederland is binnen de Folk-wereld) dat wij goed bezig zijn. Na wat contact is er besloten dat Pyrates! een try-out mag doen als voorprogramma van deze gevestigde band. Dit is dan ook beklonken door 18 januari in de Effenaar te gaan spelen.

Ondertussen zaten wij ook niet stil en worden wij langzaam aan steeds bekender binnen de Folk-scene van Nederland en daarbuiten. Tot onze grote verbazing worden wij genoemd voor Sziget 2013. Sterker nog, op moment van schrijven hebben er dusdanig veel mensen gestemd op Pyrates! dat wij op nummer 3 staan van de 100 bands die mogelijk op Sziget komen. Ver boven AC/DC, Metallica en RHCP.

Kortom, voor 2013 staan er een paar hele grote shows op de planning en de kans wordt met de dag groter dat wij volgend jaar niet meer hoeven uit te leggen wie we zijn of wat we doen

Uiteraard kunnen we als band alle hulp gebruiken. Dat kan door de CD te kopen (Buried Treasure) op alle bekende digitale plekken (of stuur mij een mail) en/of onze Facebook pagina te liken (al ruim 1700 gingen je voor). Op onze website kun je kijken wanneer we in de buurt optreden. Vind je ons nou echt leuk en treden we niet op? Geen nood, stuur mij een DM of email dan zorg ik dat we in de buurt komen optreden (het helpt als je al een idee hebt waar dan ).

En onthou de naam Pyrates!, wie weet kom je de naam nog eens tegen ;-).

Als er verzoeken zijn om nog dieper in te gaan hoe een band populair kan worden, wil ik dat ook nog wel vertellen. Het is in ieder geval niet iets wat vanzelf gebeurd.