Over de Russische "bruid" :P

Meertalig opvoeden

Door WHiZZi op maandag 15 juni 2015 23:47 - Reacties (17)
Categorie: Anya, Views: 4.320

Inmiddels ruim 9 maanden geleden is onze prachtige, altijd lachende, dochter Lisa geboren. Één van de wensen van zowel mij als mijn Russische vrouw is om haar tweetalig op te voeden. Initieel omdat communicatie met 'baboeska' een heel stuk eenvoudiger gaat. Gelukkig zijn we erachter gekomen dat er nog veel meer voordelen aan zitten, zoals dat Lisa straks eenvoudig nog meerdere talen zal kunnen aanleren (als ze wil) en uiteindelijk is muziek ook een taal wat ook daar vele mogelijkheden kan geven. Dit uiteraard alleen als de tweetaligheid goed wordt aangepakt en daarvoor heeft met name Anya zich heel veel ingelezen.

Zo heeft Anya inmiddels een heel interessant stuk geschreven daarover op haar blog (in het Nederlands en Russisch).

Het is bijvoorbeeld heel belangrijk om consequent te zijn in 1 taal per ouder. Anya praat exclusief Russisch tegen Lisa en ik spreek exclusief Nederlands tegen haar. Dat betekent dus ook dat ik niet moet proberen om tegelijk met Lisa ook wat Russische woorden op te pikken.

Uiteraard praat Anya wel weer Nederlands met mij en tegen andere Nederlanders. Het is vooral voor Lisa dat het duidelijk moet zijn dat Lisa tegen mama in het Russisch praat en dat ze tegen andere mensen gewoon Nederlands moet praten.

Aangezien ze straks wel gewoon naar een school gaat wordt haar moedertaal Nederlands en zal ze waarschijnlijk accentloos Nederlands en accentloos Russisch kunnen spreken, lezen en schrijven op den duur.

Mochten er dus hier tweakervriendjes en vriendinnetjes zitten die toevallig ook meertalig zijn (of een andere moedertaal hebben dan het Nederlands) en interesse hebben in meertalig opvoeden, dan wil ik er in een volgende blog nog wat verder over uitweiden (met hulp van Anya uiteraard) en op haar blog is al een hoop informatie te vinden daar over.

Mijn Russische vrouw: Nu +1

Door WHiZZi op vrijdag 21 november 2014 18:04 - Reacties (38)
Categorie: Anya, Views: 10.489

Zo waren we in 2013 al 3 jaar getrouwd, betekent dat we volgend jaar alweer 5 jaar getrouwd zijn. Wat gaat de tijd toch snel.

In één van de eerste jaren heb ik mijn lieftallige Anya beloofd dat ze voor haar 30e een kindje zou hebben. Ja, je zegt zo wat om iemand blij te maken he ;). Gelukkig voor haar ben ik een man van mijn woord en zo zijn we eind 2013 begonnen om deze wens tot werkelijkheid te maken. Helaas voor ons was dit niet in een letterlijke wip gebeurd, maar met wat lichte medische hulp mochten we begin 2014 dan ook definitief zeggen, we zijn zwanger.

Dan begint een hele nieuwe periode in mijn leven. Ik had wel verwacht dat het impact zou hebben op mijn leven, maar niet op deze (positievere) manier.

Als man heb je wat minder met het hele baby-verhaal. Ook mijn collega's op het werk vertelde eigenlijk dat je het eerste jaar gewoon niks aan een kind hebt. Ik kan je vertellen, zij hadden het mis.

Even terug naar de maanden van zwangersschap. Ik heb natuurlijk geen vergelijkingsmateriaal als het gaat om Nederlandse of Russische zwangere vrouwen en ik kan ook niet uit eigen ervaring vertellen hoe het gaat. Wat ik wel grappig vond is dat Anya een behoorlijke nesteldrang had. Alles moest schoon en in orde zijn (kamertje) en ruim van te voren (terwijl er letterlijk nog maanden tijd was :+ ). Gelukkig was Anya niet van het moet allemaal super luxe en nieuw zijn, dus met een IKEA kinderkamer en een tweedehands buggy waren we snel klaar met dat spul.

Dan krijg je natuurlijk ook de zogenaamde puf cursus waar ze natuurlijk wilde dat ik mee naartoe ging. Ze had er één uitgezocht en dat was de zogenaamde hypnobirthing. Ik dacht, waarschijnlijk wat jullie nu ook denken, dat het behoorlijk vage shit en zweverig zou zijn.

Ik kan je zeggen, dat is het niet. Hier wordt je geleerd hoe je moet ontspannen dmv massage en een lichte vorm van (zelf)hypnose. Dit werkt verrassend goed en de cursus zelf was ook met name heel erg veel ontspannen (voor zowel man als vrouw, yay!). Uiteindelijk heeft dit met de geboorte daadwerkelijk ook geholpen.

Toen was het zover, op 10 september 2014 kreeg ik een skype bericht van Anya dat de weeën nu echt vervelend begonnen te worden en dat er ook weer wat vocht uit was gekomen. Ik ben rustig naar huis gereden, heb daar nog een broodje gegeten en toen zijn we naar het ziekenhuis gegaan (Anya wilde toch graag een bevalling in het ziekenhuis).

In het ziekenhuis aangekomen (±14:00), werd er eerst gekeken met een ECG wat de hartslag was en hoe de persingen gaan. Oude computer met monitor en daarop een 3-tal grafieken die pieken als er een wee is (blijkbaar). Verder kon ik er niet zo heel veel mee :P,
Dat duurde en duurde maar, gelukkig zijn ze in het ziekenhuis van Helmond goed voorbereid en heb ik daar de koelkast met broodjes en chocolademelk leeggeroofd :+ (ik had honger).

Rond 16:30 pas kregen we uitslag wat het vocht was. Anya bleek toen al 5 cm ontsluiting te hebben, we mochten dus naar de bevallingskamer. Nadat we daar aangekomen waren kregen we een maaltijd voor 1 persoon die al redelijk koud was, het was nogal druk daar blijkbaar :{. Nouja, ik had de koelkast al leeggeroofd dus veel honger had ik niet meer :o :P

Uiteindelijk heeft Anya om 20:30 gevraagd voor pijnstilling. Het ontspannen werkte niet meer (8cm ontsluiting ofzo) dus kreeg ze de nieuwe pijnstilling die ze zelf kan bedienen met een knopje. Remifentanil heet dit blijkbaar, komt er op neer dat ze 0,1mg per keer dat ze drukte kreeg en dat maximaal 7x. Hierna 3 minuten niet meer. Gelukkig hebben de makers van dat apparaat geen verschil gemaakt in het piepje of het nou wel of niet de pijnstilling geeft. Anya was tegen middernacht wel heel consequent in het piepjes maken met dat apparaat.

Uiteindelijk mocht Anya om iets over 00:00 beginnen met persen en uiteindelijk om 00:50 is onze prachtige dochter Lisa geboren (met een Apgar score van 10/10 en een gewicht van 3630 gram). Anya heeft wel 1,5 liter bloed verloren tijdens de bevalling (of liever gezegd, via de nageboorte). Hierdoor was Anya de eerste 3 dagen na thuiskomst nog bedledig.

Bij dag 3 hebben we de wieg van onze slaapkamer naar haar eigen kamer gebracht. Dit omdat Anya bij elk geluidje wakker werd van Lisa dus heeft ze heel weinig geslapen de eerste nachten.

Inmiddels is onze dochter 10 weken oud en heeft ze inmiddels een Nederlands paspoort (dit omdat we haar ook in Rusland gaan inschrijven voor met name het gemak dat ze ook naar baboeska kan :) ).

Lisa is een hele vrolijke meid die nu al heel erg van muziek houdt (goede muziek) en al enorm lacht als pappa terug komt van het werk.

Eerlijk gezegd, had ik niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden. Ik denk dat ik opnieuw verliefd ben geworden O+

Lisa:
http://www.bartvandenakker.nl/wp-content/uploads/2014/11/lisa.png

Mijn Russische vrouw: 3 jaar later

Door WHiZZi op woensdag 17 april 2013 22:22 - Reacties (59)
Categorie: Anya, Views: 58.559

Ja, een langverwachte ( :? ) blog over mijn Russische liefde Anya. Nu dat ze +/- 3 jaar en 7 maanden in Nederland woont waarvan wij inmiddels bijna 3 jaar getrouwd zijn is het wel weer tijd voor een update.

Het leek mij leuk, in samenwerking met Anya zelf, eens te vertellen hoe ze nu tegen de verschillen van Rusland en Nederland aan kijkt.

Na 3 jaar met een Russische in huis te hebben vallen mij ook wel een aantal dingen op. Russen zijn over het algemeen wel een stuk trouwer in vriendschappen. Vriendschappen lijken ook dieper te zijn dan bijvoorbeeld Nederlandse. Ik heb goede vrienden die mij in alles bij staan, maar bij onze laatste reis naar USA kwam zelfs een (naar USA geëmigreerde) vriendin voor een paar dagen over (vanaf de andere kant van de USA). Dit was erg leuk, maar zo zie je maar dat deze vriendschappen voor altijd lijken te zijn.

Inmiddels heeft Anya ook haar rijbewijs in Nederland gehaald. Haar Russische rijbewijs was maar 3 maanden geldig in Nederland en achteraf gezien is dat maar goed ook. Er is een bepaalde reden dat er in Rusland bijna altijd wordt gereden met dashboard-camera, want rijden kunnen ze bijna niet daar :o

Anya heeft nu ook haar NT2-2 binnen en we zijn momenteel aan het sparen om voor haar een naturalisatie aan te vragen. De prijs hiervan is dus rond de ¤800 (¤789 in Helmond, en dat is inclusief het Helmonster-schap en trainingspak :+ :P ). Hier krijgt ze dus een dubbele nationaliteit wat erg handig is voor ons/haar, want dan kan ze Rusland in blijven reizen zonder nog eens ¤100 voor een visum te betalen. Dus iedereen die zomaar tegen is voor een dubbele nationaliteit, de gevolgen zijn dus dat belastingbetalende, hardwerkende en accentloos Nederlands sprekende Russen dus niet meer 'even' naar Rusland kunnen gaan.

Zeer recentelijk hebben wij ook naar Rusland gemoeten. De oma (baboeska) van Anya heeft na een slopende ziekte op 84 jarige leeftijd haar laatste adem uitgeblazen. Op zo'n moment ben je weer ongelooflijk blij met alle dingen in Nederland. De oma van Anya heeft haar laatste maanden bij de moeder van Anya gewoond. Er zijn geen bejaardenhuizen in Rusland (die zijn er wel, maar je kunt beter daar in de gevangenis zitten, dat is meer comfort) en ouderenzorg is ronduit slecht. De laatste week kon Anya's moeder het niet meer aan en is oma naar een Hospice gegaan. Daar kreeg oma direct ook morfine en dusdanig veel, dat ze ook niet helemaal meer bij kwam. Dit terwijl deze 84 jarige vrouw mentaal nog helemaal in orde was. Nadat de morfine iets is teruggeschroefd en oma in ieder geval geen pijn meer had, heeft het nog een aantal dagen geduurd. Detail is dat ze oma vol hebben gespoten met morfine en vervolgens aan haar vragen of ze eten wil, aangezien ze dus helemaal 'out' is, geen antwoord. Dus in Rusland is dat gelijk aan 'geen eten'. Dus sprake van een hospice, niet echt...

Sowieso is het nog een groot plezier om met Anya gewoon in Nederland te zijn. Dankzij Anya ga ik veel weer waarderen in Nederland en merk ik dat Nederlanders wel veel klagen, maar dat er echt geen reden voor is.

Voorbeeldje, de opticien. Hier in Nederland ga je naar de opticien als je een bril nodig hebt. Eerst het bekende luchtballonnetje en vervolgens met een groot apparaat letters oplezen. Montuur uitzoeken (als je al dan niet gedaan hebt) en een paar dagen later is de bril al klaar.
In Rusland, geen grapje, hebben ze oude brillen op een bepaalde sterkte. Die waar je het beste mee ziet, wordt als je sterkte gezien. Vervolgens krijg je een glas-sterkte met een mindere afwijking dan je eigenlijk hebt. Anya heeft -6 en kreeg een bril met glassterkte -4 (ongeveer). In Rusland denken ze waarschijnlijk dat je hersenen altijd een correctie moeten toepassen ofzo (?).

Hoe meer ik weet over Rusland, hoe meer ik zeg dat het allemaal hetzelfde is als Nederland, alleen dan wel een jaar of 30 à 40 geleden. Vooral in de medische zorg en in de algemene diensten zoals overheid.

Verder geniet Anya altijd van tuinen, iets wat in Rusland eigenlijk niet voor komt. Voortuinen met bloemen en wat mensen op hun vensterbank zetten. Iets waar ik, als Nederlander, gewoon nooit op let. Dat er bloemen staan op de grasperkjes tussen rijbanen, daar geniet ze nog steeds van.

Anya wordt op haar werk ook al de Russische Brabander genoemd omdat ze ook al lekker Brabants kan praten. Ze blijft ook steevast 'houdoe!' roepen, zelfs tegen klanten uit België of van boven de rivieren. Ook vind ze de New Kids film helemaal te gek :P

Dus eigenlijk de korte versie, still going strong. Als iemand mij vlak voor dat 1e gesprekje verteld had dat ik er bijna 4 jaar later mee getrouwd zou zijn, had ik hem (of haar) voor gek verklaard. Ik ben in ieder geval helemaal gelukkig met dit toeval :D O+

Nederlands moeilijk te leren?

Door WHiZZi op donderdag 13 januari 2011 14:54 - Reacties (16)
Categorie: Anya, Views: 8.711

Zojuist kreeg ik van mijn vrouw het volgende gedichtje doorgestuurd. Ik vond het wel erg leuk om dit even te plaatsen :)

Ze heeft dit verder niet geschreven maar vermoedelijk ook doorgestuurd gekregen. (dat rijmt ook al!).

Nederlands is voor buitenlanders moeilijk te leren, maar weten we ook waarom?

Na het lezen van onderstaand gedicht is het u vast duidelijk.

Men spreekt van één lot, en verschillende loten,
maar 't meervoud van pot is natuurlijk geen poten.
Zo zegt men ook altijd één vat en twee vaten,
maar zult u ook zeggen: één kat en twee katen?
Laatst ging ik vliegen, dus zeg ik vloog.
Maar zeg nou bij wiegen beslist niet: ik woog,
want woog is nog altijd afkomstig van wegen,
maar is dan 'ik voog' een vervoeging van vegen?

Wat hoort er bij 'zoeken'? Jazeker, ik zocht,
en zegt u bij vloeken dus logisch: ik vlocht?
Welnee, beste mensen, want vlocht komt van vlechten.
En toch is ik 'hocht' niet afkomstig van hechten.
En bij lopen hoort liep, maar bij kopen geen kiep.
En evenmin zegt men bij slopen 'ik sliep'.
Want sliep moet u weten, dat komt weer van slapen.
Maar fout is natuurlijk 'ik riep' bij het rapen.
Want riep komt van roepen. Ik hoop dat u 't weet
en dat u die kronkels beslist niet vergeet.

Dus: kwam ik u roepen, dan zeg ik 'ik riep'.
Nu denkt u: van snoepen, dat wordt dan 'ik sniep'?
Alweer mis, m’n beste. Maar u weet beslist,
dat ried komt van raden, ik denk dat u 't wist.
Komt bied dan van baden? Welnee, dat wordt bood.
En toch volgt na wieden beslist niet 'ik wood'.
'Ik gaf' hoort bij geven, maar 'ik laf' niet bij leven.
Dat is bijna zo dom als 'ik waf' hoort bij weven.

Zo zegt men: wij drinken en hebben gedronken.
Maar echt niet: wij hinken en hebben gehonken.
't Is moeilijk, maar weet u: van weten komt wist,
maar hoort bij vergeten nou logisch vergist?
Juist niet, zult u zeggen, dat komt van vergissen.
En wat is nu goed? U moet zelf maar beslissen:
hoort bij slaan nu: ik sloeg, ik slig, of ik slond?
Want bij gaan hoort: ik ging, niet ik goeg of ik gond.
En noemt u een mannetjesrat nu een rater?
Dat geldt toch alleen bij een kat en een kater.

U ziet, onze taal beste dames en heren,is,
net als ik zei, best moeilijk te leren!

Verhuizen met een Russische vrouw

Door WHiZZi op vrijdag 10 september 2010 08:30 - Reacties (17)
Categorie: Anya, Views: 11.425

Alweer een hele poos geleden sinds ik een update heb geplaatst over mijn Russische vriendinvrouw. Op 29 april hebben wij Ja-knikkend op het Stadhuis in Den Bosch gestaan en sinds die tijd is mijn Russische vriendin omgetoverd tot Mevr. WHiZZi :+ . Uiteraard op de dag zelf een leuk mengsel van Nederlandse en Russische gebruiken. Zo kennen wij in Nederland natuurlijk het "vrijgezellenfeestje" alwaar ik in een ridderpak inclusief houten paard dwars door het centrum van Den Bosch heb gelopen (tijdens de markt) terwijl ik diverse middeleeuwse taken moest uitvoeren om op het einde van de dag voldoende dukaten te mogen ontvangen om met mijn dan-nog-net-niet echtgenote herenigd te worden. Mijn echtgenote heeft de hele dag lekker het vrouwtje gespeeld en hebben, zover ik daarover informatie heb gekregen, voornamelijk kleding gepast en gewinkeld. Ieder z'n ding zeg maar ;) .

Nou is een Russisch gebruik dat ik op de trouwdag zelf enkele taken moet doen voordat ik mijn bruid mag zien. Dit zijn taken zoals het zingen van een Russisch liedje tot het maken van een legpuzzel met daarop, verrassend genoeg, mijn bruid. Als ik alle taken heb voldaan (die ik volgens Russisch gebruik ook kan afkopen :D ) zie ik uiteindelijk mijn bruid. De rest van de dag is daarna helemaal perfect gelopen, inclusief bijna live vertaling van wat de ambtenaar vertelde naar het Russisch door een vriendin van Anya (van Nederlands naar Russisch dus).

Na het foto's maken terwijl de gasten zich bezighielden met oud Nederlandse spellen (spijkerpoepen, koekhappen etc) heb ik nog moeten bewijzen dat ik een grotere mond heb (letterlijk) door een hap te nemen uit een stuk brood. De persoon die de grootste hap nam uit het brood, was de baas in huis. Dus daarmee zit ik nu gebeiteld ;). 's Avonds een fijn feest gehad en lekker naar huis gegaan.

Het leven als man en vrouw bevalt goed en kort na het huwelijk hebben we dan ook besloten om de vervolgstap ook te gaan maken, het kopen van een huis. Momenteel wonen we nog in een redelijk groot appartement in hartje centrum Rosmalen wat we tegen een aanzienlijk bedrag ook huren. Buiten het groot aantal voordelen, heeft het nog meer nadelen. Vooral het probleem dat de huur hoger wordt en de grond lager (terwijl het plafond wel op gelijke hoogte blijft) is nogal een probleem. Anders gezegd, het appartement is aan het verzakken. Het schijnt dat een draagmuur toch wel noodzakelijk is en dat het niet handig is dat ze deze weg hebben gehaald. In ieder geval reden genoeg om eens te gaan zoeken naar een huis. Aangezien Anya (mijn vrouw dus) en ik beide een redelijk salaris hebben en een vast contract, hadden we dus wel wat ruimte.

Na veel nadenken hebben we besloten om in Helmond te gaan zoeken. De reden hiervoor is voornamelijk de huizenprijzen en het feit dat wij beide in de buurt van Helmond werken. Bovendien hebben wij veel kennissen en vrienden in Helmond en heeft Helmond ook alles wat wij willen in een plaats. Ja, we hebben ook Eindhoven overwogen maar ik wil zelf niet in een dusdanig grote stad wonen.

Uiteraard zijn er in Helmond ook wijken waar je absoluut niet wilt zitten maar dankzij onze vrienden in Helmond wisten we op den duur precies waar we eventueel konden kijken naar een huis, de wijk Mierlo-'t Hout (en dan ten noorden van de spoorlijn, dus echt Helmond en niet Mierlo ;) ). Na veel bezoeken hebben we een huis gevonden wat helemaal aansloot aan onze wensen in subwijk "Kroon". Een prachtig hoekhuis met een fijne garage en een lekker ruime tuin. Inclusief walk-in kast (waar Anya als reeds het grapje maakte waar de Walk-in Fridge dan is :+). Kortom, dit huis zou ons huisje gaan worden en dus zijn we naar een hypotheek adviseur gegaan.

Hier liepen we initieel toch even tegen een onverwachte muur op. Anya heeft natuurlijk maar een verblijfsvergunning voor 1 jaar (wordt as we speak verlengd) en ineens vallen een hele rits aan mogelijkheden met betrekking tot een hypotheek af. Zo kunnen wij in geen enkel geval een NHG krijgen. De minimale eis voor NHG is dat beide mensen een Nederlands paspoort hebben. Ook is de lijst met banken/hypotheekverstrekkers ineens wel een stuk kleiner. Uit mijn hoofd zijn eigenlijk ABN Amro (+submerken zoals Florius) en Rabobank de enige die een hypotheek willen verstrekken aan mensen die een verblijfsvergunning hebben voor bepaalde tijd (het is namelijk geen verschil of het 1 jaar is of 5 jaar). Gelukkig maakt het feit dat wij getrouwd zijn wel wat uit in positieve zin, aangezien we toch net wat meer mogelijkheden kregen. Grappig is wel dat wij van hypotheekadviseur zijn veranderd juist omdat de adviseur(s) dit allemaal niet begrepen. Uiteindelijk zijn we bij De Hypotheekshop terecht gekomen die al vaker een soortgelijk varkentje hadden gewassen. Toen eenmaal de keus voor een hypotheek- verstrekker en vorm was gemaakt, is het ook allemaal ineens goedgekomen en mogen wij op 25 oktober de sleutel gaan ophalen om dan na het schilderen, er in te gaan wonen.

Tussendoor zal Anya ook nog 2 dagen lang examen(s) mogen afleggen zodat ze haar NT2-2 diploma krijgt. Hiermee voldoen we aan 2 van de 3 eisen om haar Nederlanderschap aan te vragen. De eerste eis, is een inburgeringsexamen wat dus NT2-2 betekent in Anya haar geval. De 2e eis is dat ze niet mensen heeft vermoord of in aanraking is geweest met justitie waaruit een celstraf is gekomen. De 3e eis is dat ze langer dan 3 jaar in Nederland moet wonen en aan deze laatste voldoet ze nog niet. Overigens geldt dit alleen voor als we getrouwd zijn, als we dat niet zijn ligt die grens hoger (4 of 5 jaar). Het is allemaal niet zo makkelijk om een buitenlandse vriendin / vrouw te hebben, maar wel heel erg leuk :D .